บ้านนอกเจงๆ

      วันนี้ไปท่องเที่ยวซะหลงเรยง่ะ เอิ้กๆ.. จะไป มธ.ท่าพระจันทร์ออกจากบ้านตั้งกะเกือบๆเก้าโมงไปถึงก้อเกือบๆสิบเอ็ดโมง ทั้งๆที่บ้านกรุก้ออยู่แค่นี้เองอ่ะนะ มัวแต่รอรถอยู่นิไม่แน่ใจว่ามันมีรถจากบ้านมารึเป่า โทถามเพื่อนคุณเทอก้อม่ะรับสายชั้นอีกเวงจิงๆ แล้วอิชั้นก้อม่ะได้เดินทางไปไหนเรยมาเปงเวลาเกือบชาตินึงแว้ว เรยไปถูกแค่บ้าน-ลาดกระบังเท่านั้น เอิ้กๆ…ไมชีวิตมันรันทดจิงฟ่ะ เอิ้กๆๆ… ขึ้นรถเมล์สาย43ไปกะว่าถึงสนามหลวงแน่นอน เนื่องจากเคยถามเพื่อนผุมากประสบการณ์มาแล้ว พอนั่งไปซักพักถึงคลองสาน เอ๊ะ!!!รุสึกว่ามันจะวนกลับนะ เรยถามเจ๊กระเป๋ารถเมล์ว่าไปหนามหลวงมั้ย เจ๊แกก้อบอกว่าไม่ไปฮ้า เฮือก!!!ทำอิชั้นช็อคไป5วิ ไรฟ่ะ!!!ก้อหน้ารถเขียนตัวบ่ะเหิ่มว่าไปสนามหลวงง่ะ เจ๊แกบอกว่าคันนี้เป็นรถเสริมอ่ะจร่าน้องต้องไปขึ้นอีกคันนึง แล้วเจ๊แกเรยปล่อยอิชั้นลงตรงรพ.สมเด็จเจ้าพระยา ดีเจงๆปล่อยกรุหน้ารพ.บ้า เด๋วกรุก้อเข้าไปขอยาเข้ามากินเรยนิ เอิ้กๆ…ซักพักนังเพื่อนตัวดีจึงโทกลับมา หน่อยแหนะชั้นหลงไปเรียบร้อยแล้วย่ะ ด้วยฟามสงสาร+สมเพช มันเรยช่วยบอกทางให้ เออๆขอบจายละกันนะย่ะ… เรยไปถึงมธ.ได้อย่างทันท่วงที แต่ก้อต้องไปเดินหาตึกสถาบันภาษาอีกวนไปวนมาก่าจะเจอ เฮ้อ!!ลำบากเจงๆ พอถึงเวลากลับมาลาดกระบัง อ้าว!!กลับไงหล่ะเนี่ยกรู อ่ะโทๆถามเพื่อนอีก เชๆเรยมาถึงหัวลำโพงได้อย่างปลอดภัย เอิ้กๆ แต่ก้อดีนะวันนี้อ่ะไปเปิดหูเปิดตาดูกทม.กะเค้ามั่งเอิ้กๆ เรยได้รุว่าช่วงที่จะต้องมาเรียนที่สถาบันภาษา10วันเนี่ย ต้องได้สามีฝรั่งกลับบ้านไปฝากแม่แน่เรย เอิ้กๆ ต้องไปเดินบ่อยๆซะแว้ว อิอิ เบื่อคนไทยแระชอบทำให้อิชั้นเสียใจ ทอดสะพานให้จนไหม้เกรียมไปหมดแล้วยังม่ะรับรู้เร้ยเซ็งจิงๆ เอิ้กๆ เอาหล่ะช่างมันๆ ทีนี้พอมาถึงตอนขึ้นรถไฟ ที่สถานีมักกะสันมีผุช.คนนึงก้อขึ้นมานั่งข้างๆอิชั้น ซักพักนึงมานสะกิดเรียกช้านถามว่า "น้องคับๆช่วยไรพี่อย่างนึงได้มั้ย" อารายของมันฟ่ะ เรยทำหน้างงๆใส่มันไป มันเรยบอกว่า"น้องช่วยเปลี่ยนที่นั่งกะแฟนพี่ได้มั้ย" โหยยยยยอิเวงเอ้ยยยย กล้ามากนะนั่น เคๆในเมื่อมานกล้าขอกรุก้อกล้าให้ว่ะ เรยลุกให้มัน(เออช้านนี่ก้อบ้าจี้ไปตามมันเนอะ) เจ๊ผุญ.ที่เป็นแฟนเค้าเรยไปบ่นไอ้บ้านั่นว่า พี่เนี่ยไปรบกวนน้องเค้าทำไม(เออ..จิงนะแล้วกรุลุกให้มันทำไมเนี่ยก้องงอยู่) แต่ว่าอ่ะนะพอลุกให้ไอ้บ้านั่นก้อชมชั้นใหญ่เรยว่าแหมน้องนี่น่ารักจิงๆเรยอ่ะ นึกในใจว่าเออๆช้านรุว่าชั้นน่ารัก เอิ้กๆ(พูดเล่นคร้า) ก้อนึกในใจอ่ะว่าถ้ากรุไม่ลุกให้เนี่ยมานคงบ่นอ่ะแหละประมานโหยยน้องอ่ะใจร้าย อารายประมานนั้น ก้อช่างมันเหอะ ช้านก้อม่ะเดือนร้อนเท่าไหร่ แต่แล้วแมร่งก้อมานั่งจับมือประสานใจกานข้างๆกรุเนี่ย โหยอ้ายเวงภาพบาดตาสุดๆม่ะน่าลุกให้มันเร้ย รุมั้ยเนี่ยว่ากรุอิจฉา นิสัยจิงๆไอ้พวกนี้ ปีใหม่นี้เรยต้องหนีจากสังคมยุคใหม่ไปเข้าป่าบวชชีดีกว่า จิตใจจะได้สงบขึ้นซะที เฮ้อออ…
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s